Tradycyjnie po mszy u \u201eAntoniczka\u201d \u2013 naszego rybnickiego patrona \u2013 wielotysi\u0119czny korow\u00f3d po raz kolejny wyruszy w dalek\u0105 drog\u0119, nios\u0105c baga\u017c pe\u0142en intencji, ku serc pokrzepieniu i ku nadziei. Przy tej okazji warto przypomnie\u0107 jak to si\u0119 wszystko zacz\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Kult \u015bw. Antoniego<\/strong><\/p>\n\n\n\n Starzy rybniczanie, opowiadali nam du\u017co o kulcie \u015bw. Antoniego w Rybniku, kt\u00f3ry si\u0119ga\u0142 g\u0142\u0119bokich stuleci wstecz. \u00d3w kult wyra\u017cany by\u0142 w modlitwach gorliwych na co dzie\u0144 i czci oddawanej \u015bwi\u0119temu ukrytemu w postaci figurki drewnianej umieszczonej w kapliczce na rozwidleniu dr\u00f3g wiod\u0105cych do Miko\u0142owa i \u017bor. Tam potem, nieco wy\u017cej na wsch\u00f3d, powsta\u0142 tzw. \u201enowy ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d pw. \u015bw. Antoniego z Padwy. Decyzj\u0105 \u015bwi\u0119tego Jana Paw\u0142a II najwi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w Rybniku w 1993 roku podniesiono do godno\u015bci Bazyliki Mniejszej, za\u015b 13 czerwca 2007 roku na jubileusz stulecia ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Antoni zosta\u0142 uznany oficjalnie patronem miasta Rybnika i ziemi rybnickiej, co nieoficjalnie trwa przecie\u017c od wiek\u00f3w. Od kilku lat, gdy przy schodach od zachodu stan\u0105\u0142 pomnik Polaka \u2013 papie\u017ca, autorstwa artysty rze\u017abiarza Franciszka Brachma\u0144skiego, to symbolika fakt\u00f3w zosta\u0142a zwielokrotniona.<\/p>\n\n\n\n Dziadkowie m\u00f3wili r\u00f3wnie\u017c z wielkim namaszczeniem o Cz\u0119stochowskiej Pani, do kt\u00f3rej po prostu si\u0119 sz\u0142o. Tam zmierzali mieszka\u0144cy rybnickiej ziemi od dawien dawna \u2013 na d\u0142ugo przed drug\u0105, a nawet pierwsz\u0105 wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Szli zazwyczaj pojedynczo, nieraz par\u0105 czy w ma\u0142ej grupie \u2013 r\u00f3\u017cnie bywa\u0142o. By\u0142y to spontaniczne, czasem nag\u0142e postanowienia, realizowane niezw\u0142ocznie, bo taka by\u0142a wewn\u0119trzna potrzeba serca \u2013 duszy skruszonej, zatrwo\u017conej b\u0105d\u017a wdzi\u0119cznej. Utartym zwyczajem przy tych okazjach by\u0142a wpierw modlitwa u st\u00f3p Antoniczka, jakby pro\u015bba o Jego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo na drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o jeszcze wtedy mowy o regularnych pielgrzymkach do Cz\u0119stochowy, by\u0142y za to u\u015bwi\u0119cone pi\u0119kn\u0105, wieloletni\u0105 tradycj\u0105 ponci do Jastrz\u0119bia G\u00f3rnego i Pszowa, ruszaj\u0105ce od zawsze (a\u017c do dzi\u015b) spod \u201eStarego Ko\u015bcio\u0142a\u201d pw. Matki Boskiej Bolesnej. I tego kanonu nikt nie zmienia.<\/p>\n\n\n\n W\u015br\u00f3d wielu pobo\u017cnych familii w Rybniku, oddanych \u015bw. Antoniemu i zarazem Jasnog\u00f3rskiej Madonnie by\u0142a rodzina pa\u0144stwa Lesik\u00f3w. Je\u015bli dzi\u015b mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 o prekursorach Rybnickiej Pieszej Pielgrzymki na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119, to bez w\u0105tpienia na ich czele postawi\u0107 by nale\u017ca\u0142o ten zacny r\u00f3d Lesik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Pierwszy, uznany za oficjalny trud p\u0105tniczy podj\u0119\u0142a pi\u0105tka znajomych, koleg\u00f3w z dawnego rybnickiego gimnazjum m\u0119skiego, kt\u00f3rzy przy\u0142\u0105czyli si\u0119 do inicjatywy Emila Lesika, wype\u0142niaj\u0105cego przyrzeczenie z czasu wojny o takim mniej wi\u0119cej brzmieniu: \u201ejak prze\u017cyja, ida piechty do Cz\u0119stoch\u00f3w\u201d. Ocala\u0142 cudem, mimo widma \u015bmierci podczas niewoli na uralskiej granicy Europy i Azji. Po wojnie pomys\u0142 podchwyci\u0142 Stanis\u0142aw Pol, szkolny kolega Emila i tr\u00f3jka jego znajomych (Walter Burzy\u0144ski, Czes\u0142aw Rduch i Benedykt Smo\u0142ka).<\/p>\n\n\n\n By\u0142y wakacje 1946 roku. M\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani poszli na porann\u0105 msz\u0119 do Antoniczka, a po niej w \u00f3w chmurny poranek spod monumentalnej \u015bwi\u0105tyni, samym swym ogromem przywo\u0142uj\u0105cej pokor\u0119, ruszyli w drog\u0119. Po ca\u0142odziennym marszu przenocowali u si\u00f3str boromeuszek w Tarnowskich G\u00f3rach, by nast\u0119pnego dnia, zn\u00f3w po rannej mszy (w ko\u015bciele \u015bw. Piotra i Paw\u0142a) ruszy\u0107 ju\u017c wprost do Maryi. Wieczorem byli pod jasnog\u00f3rskim wzg\u00f3rzem, ale totalnie wyczerpani Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Matk\u0119 postanowili przywita\u0107 nazajutrz rano, by popo\u0142udniowym poci\u0105giem ruszy\u0107 do Rybnika, podzi\u0119kowa\u0107 \u015bw. Antoniemu, po czym wr\u00f3ci\u0107 do swoich parafii i dom\u00f3w (Nowy Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie by\u0142 ich parafi\u0105).<\/p>\n\n\n\n Ma\u0142o kto wie, \u017ce w tym samym roku, podczas tych samych wakacji, nawet zaledwie tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej z Rybnika ruszy\u0142a druga pielgrzymka na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. Tym razem to baby, pozazdro\u015bciwszy chopom, same ruszy\u0142y ich \u015bladem. W\u015br\u00f3d owych dzielnych niewiast znalaz\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c matka Emila Lesika, Ewa Lesik, kt\u00f3ra potem przez kolejne lata by\u0142a organizacyjn\u0105 dusz\u0105 dorocznego religijnego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Panie wyra\u017anie przebi\u0142y pan\u00f3w, poniewa\u017c sz\u0142y tak samo dwa dni do Cz\u0119stochowy, ale z powrotem o dziwo nie liczy\u0142y na PKP czy PKS, wr\u00f3ci\u0142y pieszo, melduj\u0105c Antoniczkowi wykonanie karko\u0142omnego zadania. Kobiety rybnickie pokaza\u0142y, \u017ce maj\u0105 charakter. Nast\u0119pna pon\u0107 roku 1947 by\u0142a ju\u017c wymieszana.<\/p>\n\n\n\n Dodajmy, i\u017c pierwsze ponci z Rybnika nie mia\u0142y w sk\u0142adzie \u017cadnego ksi\u0119dza (a je\u015bli si\u0119 zdarzy\u0142, to anonimowo), nie by\u0142o te\u017c krzy\u017ca na czele pochodu. Czasy stalinowskie \u2013 wiadomo. Dopiero od 1957 roku (XII RPP), za spraw\u0105 ks. proboszcza Sylwestra Durczoka (zmar\u0142 w 1975 roku, do ko\u0144ca wzbogacaj\u0105c organizacj\u0119 pielgrzymki o nowe elementy logistyczne) pojawi\u0142a si\u0119 wreszcie informacja niedzielna z ambony, na czele poniesiono wreszcie krzy\u017c, a tak\u017ce wyznaczono kap\u0142ana do pos\u0142ugi wiernym, cho\u0107 nie zak\u0142ada\u0142 jeszcze sutanny, by nie dra\u017cni\u0107 bia\u0142ego (czerwonego?) nied\u017awiedzia. Na pocz\u0105tku lat 70. licha odwil\u017c polityczna pozwoli\u0142a szerzej otworzy\u0107 si\u0119 na kap\u0142an\u00f3w, zacz\u0119to wtedy tworzy\u0107 grupy, poniewa\u017c p\u0105tnik\u00f3w z roku na rok przybywa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Gra\u0142 na gitarze i pi\u0119knie \u015bpiewa\u0142<\/strong><\/p>\n\n\n\n Po \u015bmierci ks. Durczoka organizacj\u0119 na kr\u00f3tko przej\u0105\u0142 ks. pra\u0142at Alojzy Klon, a nast\u0119pnie ks. Stanis\u0142aw Szeja, co trwa\u0142o do roku 1982, kiedy to stery przej\u0105\u0142 niesamowicie charyzmatyczny wikary od \u201eAntoniczka\u201d ks. Stefan Nowok. Szed\u0142 z wszystkimi krok w krok, do ka\u017cdego zagada\u0142, opowiada\u0142 kawa\u0142y, gdy trzeba spowiada\u0142, modli\u0142 si\u0119, g\u0142osi\u0142 S\u0142owo, gra\u0142 na gitarze i pi\u0119knie \u015bpiewa\u0142. To \u00f3w kap\u0142an powiedzia\u0142, \u017ce do\u015b\u0107 ju\u017c nieludzkiej m\u0119ki \u2013 50 km trasy pierwszego dnia \u2013 i odt\u0105d Gliwice sta\u0142y si\u0119 miejscem pierwszego noclegu dla rybnickich p\u0105tnik\u00f3w, tym samym od 1983 roku ca\u0142a Pielgrzymka rusza\u0142a dzie\u0144 wcze\u015bniej \u2013 w \u015brod\u0119, nie w czwartek. Ksi\u0119dza Stefana po trzech latach kierowania RPP przeniesiono do Tych\u00f3w[\u2026}Rybnikiem sterowa\u0142 odt\u0105d ks. pra\u0142at Teodor Sucho\u0144 z ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Teresy od Dzieci\u0105tka Jezus z Chwa\u0142owic, a po nim \u201esched\u0119\u201d przej\u0105\u0142 za\u0142o\u017cyciel nowej parafii na osiedlu Nowiny, ks. Henryk Jo\u015bko, pe\u0142ni\u0105cy rol\u0119 kierownika pielgrzymki a\u017c do swojej niespodziewanej \u015bmierci w 1997 roku. S\u0142abego w chorobie przewodnika mocno wspiera\u0142 ks. Zygmunt Klim, wikariusz z Chwa\u0142owic. On te\u017c niebawem obj\u0105\u0142 samodzielne przewodnictwo RPP. Po tej owocnej \u201ekadencji\u201d (lata 1997\u20132003) pozosta\u0142y najwa\u017cniejsze pami\u0105tki RPP, setki zdj\u0119\u0107 i kronika spisana w formie ksi\u0105\u017ckowej\u2026<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pny kierownik pielgrzymki, ks. proboszcz Marek Bernacki, podejmuj\u0105c trud budowy nowego ko\u015bcio\u0142a na obrze\u017cach Nowin, \u201ewywalczy\u0142\u201d dla tego ko\u015bcio\u0142a szczytne wezwanie \u201eMatki Boskiej Cz\u0119stochowskiej\u201d og\u0142aszaj\u0105c, \u017ce nowa \u015bwi\u0105tynia stanie si\u0119 wotum wdzi\u0119czno\u015bci za dar pielgrzymki rybnickiej. Pi\u0119kna inicjatywa. W nowej parafii powsta\u0142o centrum pielgrzymkowe, kt\u00f3re de facto ju\u017c funkcjonowa\u0142o przy ko\u015bciele \u015bw. Jadwigi, odk\u0105d ta parafia na dobre powsta\u0142a (w 1985 roku). Tu zas\u0142ug \u015bp. ks. pra\u0142ata Henryka Jo\u015bki nie da si\u0119 przeceni\u0107 \u2013 s\u0105 wiekopomne.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda pielgrzymka, a piesza szczeg\u00f3lnie, jest wyrazem spontanicznej wiary ludzi w Boga. Pielgrzymka to ludzie, nie jest jednak domen\u0105 \u017cadnej osoby czy te\u017c grupy dzier\u017c\u0105cej w\u0142adz\u0119, nie jest w\u0142asno\u015bci\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, ani \u017cadnego kap\u0142ana, cho\u0107 bardzo wa\u017cne jest pasterzowanie duszom p\u0105tnik\u00f3w w drodze. Zmieniaj\u0105 si\u0119 ludzie, zmieniaj\u0105 si\u0119 duszpasterze, r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u00f3wni organizatorzy. Modyfikuje si\u0119 tras\u0119, robi si\u0119 cz\u0119stsze przerwy (cho\u0107 oczywi\u015bcie nikt nie przesadza z u\u0142atwieniami), to nie jest bowiem bieg po rekordy, \u017caden maraton strace\u0144c\u00f3w. Opr\u00f3cz m\u0142odzie\u017cy chodz\u0105 osoby wiekowe i czasem nie ca\u0142kiem zdrowe. Pewnych \u017celaznych regu\u0142 czy tradycji zmienia\u0107 si\u0119 jednak nie powinno. [\u2026]<\/p>\n\n\n\n Rybnicka pielgrzymka, najwi\u0119ksza na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, moc\u0105 stosownej decyzji arcybiskupa sta\u0142a si\u0119 pielgrzymk\u0105 diecezjaln\u0105. Dla ludzi st\u0105d na zawsze pozostanie\u2026 rybnick\u0105, bo decyduje moment startu i trud pielgrzymi od pocz\u0105tku a\u017c do tego jedynego, niema\u0142\u0105 ofiar\u0105 okupionego, spojrzenia w pe\u0142ne powagi, ale i ufnej obietnicy oczy Kr\u00f3lowej Aposto\u0142\u00f3w oraz jej Syna.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3wnie wa\u017cny jak moment startu dla Rybnickiej Pieszej Pielgrzymki jest jej coroczny powr\u00f3t w otwarte ramiona \u015bw. Antoniego, patrona miasta. Dzi\u0119kczynny pacierz wtedy odm\u00f3wiony wie\u0144czy dzie\u0142o i dokonuje si\u0119 cud przemiany. S\u0105 na to liczne dowody.<\/p>\n\n\n\n